گاهی درک این موضوع برام سخت می شد(و می شه) که چرا باید تا آخر عمر با اقوام و آشنایانی در ارتباط باشم که انتخاب شون دست من نبوده و با بعضی شون کمترین سنخیتی ندارم. یا اصلا همین خانواده ی متشکل از پدر و مادر و احیانا خواهر برادر، که گاهی بدجوری باهاشون احساس غریبگی می کنی و خیلی چیزها رو نمی تونی بهشون بگی... .
امروز فهمیدم خانواده به آدم یک چیزی رو می ده که هیچ گروه دوستی با افکار، عقاید، دغدغه ها و حتی روحیات مشابه نمیده.
یک چیزی که هنوز نمی تونم روش اسم بذارم.
برچسب: خانواده,خانواده برتر,خانواده دکتر ارنست,
نویسنده: رادین رحمانی
تاريخ: شنبه
29 آبان
1395 ساعت: 3:39